مقاله ای راجع به آداب معاشرت و تعریف آن از دیدگاه قرآن و احادیث می خواستم؟ (حداقل 5 صفحه)


مقاله ای راجع به آداب معاشرت و تعریف آن از دیدگاه قرآن و احادیث می خواستم؟ (حداقل 5 صفحه)




    مقاله ای راجع به آداب معاشرت و تعریف آن از دیدگاه قرآن و احادیث می خواستم؟ (حداقل 5 صفحه)

پاسخ :


آیا استفاده از رنگهای روشن در پوشش، دارای اشکال است؟( زیر چادر روسری رنگ سفید سر کردن

1:



لطفا در زمینه « نظام سیاسی اسلام » چند کتاب معرفی نمایید.

بهترین روش رفتار با دیگران را مى‏توان از کلام رسول‏اکرم(ص) آموخت که فرمود: هیچ یک از شما مؤمن نیست مگر این که براى برادرش اون بخواهد که براى خود مى‏خواهد» و یا در جاى دیگر فرمود: «دست خود را بر سر هر کس که مى‏خواهى بگذار و براى او اون بخواه که براى خود مى‏خواهى» (بحارالانوار، ج 71، ص 234)
بنابراین اگر روشى را دوست دارید که امت اون گونه با شما رفتار نمايند، به همان روش با دیگران برخورد کنید.


لطفا در زمینه «نظام حقوقی اسلام» چند کتاب معرفی نمایید.
هر چه را براى دیگران پیشنهاد مى‏کنید همان بهترین روش هست و شما نیز بر پايه اون با اونان رفتار کنید.


به نظر رهبرى، آیا جهیزیه اى که عروس به خانه شوهر دارد، خمس دارد یا خیر؟
زیرا انسان جز انتظار خوش رفتارى از امت ندارد، کمترین اهانتى را از سوى اونان نمى‏پذیرد راضى نیست که کسى به او تهمت زند، و نمى‏پسندد که کسى از معایب او پیش دیگران سخن بگوید هر چند اون عیوب را واقعا داشته باشد.
شخصیت انسان در عرصه روابط گوناگونی شکل می گیرد.


آیا پیامبر ازدواج موقت کرد؟ با ذکر سند و تعداد.
این روابط به ترتیب عبارتند از: رابطه انسان با خود، رابطه با خدا و رابطه با دیگران.


حکم لاک زدن انگشتان پا برای نماز چیست؟
انسان موجودى اجتماعى هست و نیازمند معاشرت، تبادل افکار و ایجاد روابط نیکو با همنوعان هست و بر اثر همین معاشرتها و تبادل افکار روابط انسانى شکل مى‏گیرد و فرهنگ انسانى هویت خود را آشکار مى‏سازد، در دیدگاه اسلامى، جامعه و روابط انسانى اون، رنگ الهى و عبادى به خود مى‏گیرد و همه جنبه‏هاى گوناگون رفتار آدمى در جهت نیل به هدف نهایى که انسان کامل شدن هست، معنا و مفهوم مى‏یابد.


آیا اگر جنب باشیم، می توانیم قرآن بخوانیم یا زمزمه کنیم؟
آداب معاشرت از نظر اسلام را مى‏توان در دو مرحله‏ى «اندیشه» و «عمل» خلاصه کرد.


حکم نماز جماعت خواندن در وقت اداری در مسجد بیرون اداره به جای نمازخانه اداره چیست؟
مرحله اندیشه به این معناست که مسلمانان باید صفحه اندیشه و نیت خود را نه تنها نسبت به برادران دینى خود، بلکه نسبت به تمام انسانها و بلکه سایر موجودات نیکو و زیبا گردانند و اندیشه خیرخواهى، دوستى و سعادت اون‏ها را در سر بپرورانند و از نقشه کشى و توطئه چینى بر ضرر اونان بپرهیزند.

امام على(ع) در این مورد مى‏فرماید: خداى سبحان دوست دارد که نیت انسان درباره همنوعانش نیکو و زیبا باشد.

(شرح غرر الحکم، ج 2، ص 667)
مرحله عمل: اسلام در مرحله عمل براى تنظیم روابط اجتماعى انسانها آداب و وظایفى برنامه داده و پایه اون را بر ایمان به خدا و تقویت روح فضیلت و انسانیت بنا نهاده هست.

بسیارى دوست دارند در ارتباط با همنوعان خویش زندگى موفقى داشته باشند، ولى به جهت ناآگاهى از چگونگى معاشرت و آداب اون و نیز رعایت نکردن اون آداب، توانایى برقرارى روابط مناسب و اسلامى را از دست مى‏دهند و به ناچار منزوى مى‏شوند.

بنابراین شناخت این آداب در مرحله عمل و توانایى ایجاد ارتباط مناسب با قشرهاى مختلف جامعه از اهمیت بسیارى برخوردار هست.

امیرمؤمنان در یک دستور، خطوط کلى آداب معاشرت در مرحله عمل را این چنین بیان مى‏کند: خویشتن را میان خود و دیگران میزان برنامه ده؛ اون چه را براى خود مى‏خواهى، براى دیگران بخواه و اون چه را براى خود خوش نمى‏دارى، براى دیگران نیز خوش مدار.

به کسى ستم نکن، چنانکه دوست ندارى به تو ستم شود و به دیگران نیکى کن همان‏گونه که دوست‏دارى به تو نیکى شود.

(نهج‏البلاغه، نامه 31، بند 28.)
آداب معاشرت در مرحله عمل، بحث بسیار گسترده‏اى هست که این نامه گنجایش اون را ندارد.

ما فقط بطور خلاصه مواردى از اونرا در اینجا ذکر مى‏کنیم:
1ـ احترام به دیگران: احترام به معنى عدم تجاوز به حقوق اونان هست که شامل احترام به جان، مال، ناموس و آبروى اون‏ها مى‏شود.

پیامبر اسلام(ص) در حدیثى فرمودند: مسلمان کسى هست که امت از دست و زبان او در آسایش باشند، یعنى در رفتار و فرمودار خود هیچ زیانى به دیگران نرساند و حقوق چهارگانه اونان را حفظ کند.
2ـ سلام و احوالپرسى: شایسته هست یک مسلمان هنگام دیدار برادران دینى خود، با سلامى آرامش بخش و شادى آفرین، اونان را شاد و مسرور سازد و به این وسیله روابط اجتماعى خود را تحکیم بخشد.
3ـ زیبایى کلام: ما در سخن فرمودن با دیگران دو وظیفه داریم؛ اول: سخنان خوب بگوییم و از سخنان زشت و خلاف ادب پرهیز کنیم.

دوم: خوب و زیبا سخن فرمودن: گاهى انسان سخنان خوبى دارد ولى اون‏ها را درست بیان نمى‏کند.

چنانچه شاعر گوید: هر سخن جایى و هر نکته مکانى دارد.

به همین جهت در روایات بسیار سفارش شده که قبل از سخن فرمودن، کاملاً فکر کنید تا نسنجیده سخنى نگویید.

چه بسا سخن حقى که در محل نامناسبى بیان شود و باعث بروز مشکلات فراوانى گردد.
4ـ مزاح و شوخى: اسلام براى مزاح و شوخى هم آداب خاص دارد.

مزاح و شوخى چون باعث خنده و شادى مى‏شود یکى از بهترین شرایط آرامش روانى و رفع خستگى روحى محسوب مى‏شود و سبب ایجاد پیوند دوستى بین افراد مى‏گردد.

پیامبر خدا و اهل بیت او نیز اهل مزاح و شوخى بوده‏اند و براى رفع خستگى و کسالت افراد از اون هستفاده مى‏کردند ولى همانطور که فرمودیم آداب و قوانین خاص هم براى اون برنامه داده‏اند.
اولاً: باعث آزار و اذیب طرف مقابل نشود، ثانیا: غیبت یا تمسخر مسلمانى در اون نباشد.

ثالثا: زیاده‏روى و افراط در اون ننمايند که باعث مى‏شود هیبت و وقار شخص لکه‏دار شود و ارزش او را در بین امت پایین آورد.
5ـ رعایت شئون اجتماعى مانند: پاکیزگى، وقار، احترام به بزرگترها، نظم و انضباط، وفاى به عهد، رازدارى، مهربانى و گذشت که میزان نفوذ انسان را در دیگران بالا مى‏برد.
6ـ موارد ویژه: در آداب معاشرت گرچه بر ما لازم هست نسبت به همه انسانها و بلکه همه موجودات خیرخواه و مهربان باشیم، ولى دین اسلام در بعضى از موارد تأکید بیشترى کرده هست.

مانند 1ـ صله رحم و رسیدگى به اقوام و آشنایان و از همه مهمتر اعضاى خانواده 2ـ همسایه‏دارى و رعایت حقوق اونان 3ـ مهماندارى و آداب پذیرایى از اونان 4ـ عیادت مریض و رسیدگى به مشکلات او 5ـ تشییع جنازه و تسلى دادن به باوقتدگان و رسیدگى به مشکلات اونان.
هر کدام از موارد فوق داراى مطالب و فروع فراوانى هست که احتیاج به توضیح و مطالعه وسیعى دارد ولى از مجموع اون‏ها مى‏توان نمایى کلى از آداب معاشرت اسلامى را بدست آورد.
7ـ آفات معاشرت: مطلب دیگر این که معاشرت با دیگران اگر در قالب رفت و آمد صورت گیرد، مانند صله رحم و رفت و آمد فامیلى و نیز معاشرت با دوستان و آشنایان، ممکن هست داراى آفات و مضراتى هم باشد که بى‏توجهى به اون آثار زیانبارى به دنبال دارد.

بنابراین لازم هست این معاشرت‏ها دقیق و حساب شده باشد.

ما در اینجا به بعضى از نکات مهم در این زمینه اشاره‏اى مى‏کنیم:
1ـ پرهیز از گناه: رفت و آمدها و معاشرت‏ها وقتى مفید و مؤثر و موجب خشنودى خداوند خواهد بود که سبب گناه نباشد.

چه بسا مهمانیهایى که در اون شئون اسلامى رعایت نمى‏شود و بطور مثال حریم بین زن و مرد از بین مى‏رود.

شرکت در این جلسات براى خانواده‏ها و خصوصا بچه‏ها، بسیار خطرناک خواهد بود.
2ـ پرهیز از مزاحمت و تشکیل جلسات پر هزینه؛ چه بسا افرادى به بهانه صله رحم و رفت و آمد، سبب تحمیل زحمت و مخارج زیادى به فامیل مى‏شوند.

اینگونه معاشرت‏ها نه تنها جلب محبت نمى‏کند بلکه باعث دشمنى و کینه مى‏شود.
3ـ پرهیز از خوشرویى و خوش اخلاقى بیجا: یکى از آداب معاشرت، خوش اخلاقى و خنده رو بودن هست، به شرطى که به جا باشد.

اما در مواردى خوش اخلاقى و خنده‏رو بودن، سبب سوء هستفاده افراد مى‏شود و اونان را در انجام وظایف خود سست مى‏کند.

بطور مثال اگر معلم دائما با بچه‏ها شوخى کند و سختگیرى را به بهانه خوش اخلاقى کنار بگذارد، بچه‏ها دست از درس بر مى‏دارند و هیچکدام به اون اهمیت نمى‏دهند.

پس حسن معاشرت همیشه به معناى خوشرویى و خنده رویى نیست.

به همین جهت در روایتى آمده که با گناهکاران چهره‏اى عبوس داشته باشید تا از کارهایشان دست بکشند.

(وسائل، ج 11، ص 413)
در اینجا ما به بعضى از فنون پايه ى در رفتار با دیگران اشاره مى‏کنیم:
1ـ اگر خواستید شخصى را نسبت به موضوعى متقاعد سازید سعى نکنید پیرامون اونچه شما مى‏خواهید با او به جر و بحث بپردازید بلکه اول از خواسته خود کوتاه بیایید و خواسته او را در نظر بگیرید اونگاه نظر خودتان را مطرح کنید.
2ـ در روابط اجتماعى با دیگران سعى کنید از انتقاد، سرزنش و گلایه خوددارى کنید.
3ـ سعى کنید نکات مثبت در رفتار و شخصیت دیگران را شناسایى کرده و اونها را بخاطر اون ویژگیها و رفتارها، تحسین صادقانه داشته باشید نه اونکه روى نکات منفى وى انگشت گذاشته او را مذمت کنید.
4ـ سعى کنید شنونده خوبى براى دیگران باشید و دیگران را تشویق کنید درباره خود با شما حرف بزنند.
5ـ به دیگران احترام بگذارید و کارى کنید که احساس نمايند مهم و با ارزش هستند و این کار را صمیمانه اجرا کنید.
6ـ در برخورد با دیگران با چهره‏اى گشاده و لبخند سخن را آغاز کنید.
7ـ به جاى اینکه مستقیما به دیگران دستور دهید کارى براى شما اجرا کنند، خواسته خویش را به شکل سؤال طرح کنید و به طور غیرمستقیم از اونها بخواهید خواسته‏تان را عملى نمايند.
8ـ اگر دیگران کارى براى شما انجام دادند، اونها را به هر طریقى که ممکن هست خوشحال کنید و از اونها تشکر و قدردانى کنید.

ضمنا لازم هست از حقوق دینى و اخلاقى ـ اجتماعى اى که دیگران بر انسان دارند شناخت بیشترى پیدا نمود تا در اداء اون حقوق تلاش کرد.

طبیعى هست گاهى «دیگران» والدین یا برادران و خواهران فرد هست گاهى، اقوام و فامیل‏اند، گاهى نیز همسایگان و گاهى اساتید و معلمان و یا سایر افراد و...

مى‏باشند که هر گروه و صنفى ویژگیها و حقوق خاص خود را دارند که در این زمینه باید با مطالعه بیشتر شناخت خویش را تعمیق و گسترش دهید بنابراین توجه شما را به سیر مطالعاتى که پیشنهاد مى‏کنیم به ترتیب اجرا کنید و به همراه مطالعه، خلاصه‏ایى از نکته‏هاى مهمّ و کاربردى را بنویسید.

اون گاه براى عمل به مفاد و مطالب هستخراج شده، یک برنامه‏ى قطعى تدوین نمائید و در عمل به این برنامه هستقامت بورزید.
درباره‏ى روابط اجتماعى، از خانواده گرفته تا جامعه، عمل به ارزش‏هاى دینى و اخلاقى بیانگر کرامت و ارزش والاى خود شخص هست و نباید منتظر این بود که عین این رفتار از طرف مقابل سر بزند، بلکه در هر شرایط وظیفه عمل به ارزش‏هاى به دست آمده هست.

هر چقدر رفتار و کردار منطبق با اصول ارزشى باشد، سیر پیشرفت و ترقى در مراتب انسانى آسان‏تر و سریع‏تر خواهد شد.
برای مطالعه بیشتر:
1.

آیین دوستى‏یابى، دیل کارنگى.
2.

اخلاق و معاشرت در اسلام، على قائمى، تهران، امیرى.
3.

اخلاق و معاشرت در اسلام، جواد محدثى، قم، دفتر تبلیغات اسلامى حوزه علمیه قم.
4.

زندگى در آیننه اعتدال، مجتبى فرجى، قم، بوستان کتاب (انتشارات دفتر تبلیغات اسلامى).

کتاب حاضر مسئله میان‏روى را در مسائل گوناگون با هستفاده از قراون و حدیث و نظر برخى از حکما و اندیشمندان به بحث نشسته هست.
از آثار متقدّمین، گلستان و بوستان سعدى، به لطافت روح شما کمک خواهد کرد.
نکته‏ى پایانى این هست که حتماً مجلات تخصصى را در این باره به صورت مداوم مطالعه نمائید و علاوه بر مطالعه مقالات و تحقیقات، به تدریج خود نیز دست به قلم برده و حاصل افکار و تحقیقات و مطالعات خود را بنویسید.
از جمله مجله‏هاى تخصصى به دو مورد اشاره مى‏کنیم:
1.

بشارت، نشریه قراون ویژه جوانان، قم، صندوق پستى 3319 - 37185.
2.

حدیث زندگى، قم، صندوق پستى 816 - 37185.
براى انتخاب دوست و ایجاد ارتباط با دیگران توجه به نکات زیر ضرورى هست:
1- ابتدا باید مهارتهاى ارتباطى را یاد گرفت و یکى از راه هاى اون الگو برنامه دادن افرادى هست که در این زمینه موفق هستند.


2- اجتناب از تند خویى و بددهانى
3- احسان و هدیه دادن به دیگران
4- تقدم در سلام کردن و برخورد خوب با دیگران داشتن
5- بدگویى نکردن از دیگران
6- جنبه‏هاى مثبت دیگران را دیدن
7- اجتناب از منفى بافى در مورد دیگران
8- کمک کردن به دیگران هنگام گرفتارى و نیاز
9- امانتدارى، خیر خواهى و دلسوزى نسبت به دیگران
10- شرکت در کارهاى اجتماعى، ورزش‏هاى دسته جمعى و اجتناب از گوشه‏گیرى
برقرارى ارتباط با دیگران و محبت نمودن به اونها، یکى از مهم‏ترین مسائل زندگى انسان هست.

در صورتى که در اون ضعیف عمل شود، مشکلات متعددى در زندگى به وجود خواهد آمد.

حال، شناخت بیمارى و مشکل، یکى از مراحل پايه ى برطرف نمودن اون هست.

ناتوانى از برقرارى ارتباط مطلوب با دیگران و محبت نداشتن به اونها، برخاسته از شرایط زیر هست:
الف) سوء ظن به دیگران،
ب ) خودبینى،
ج ) کمبود محبت در دوران زندگى مخصوصا کودکى،
د ) خجالتى بودن،
ه ) زودرنجى،
و ) پرتوقع بودن،
ز ) عدم باور توانایى‏هاى خود.
البته این بدان معنا نیست که همه این شرایط در یک نفر وجود دارد؛ بلکه ممکن هست یک یا چند عامل در یک شخص موجب بروز این مشکل شده باشد.
محبت به دیگران و عفو و گذشت و تغافل یعنی وانمود نکردن ضعف ها و برخوردهای نامهربانانه و صرف نظر کردن از مؤاخذه در برابر رفتارهای نامناسب شروط پايه ی برای دوستی و جلب محبت و زندگی اجتماعی هست.

برگرفته از پرسمان

پرسمان در تاریخ 22 اسفند ماه سال 1389 در ساعت 10:06 ب.ظ به این سوال جواب داده هست.


88 out of 100 based on 78 user ratings 478 reviews