من یک دانشجو هستم که ترم سوم دانشگاه را می گذرانم. تقریبا 8 ماه پیش با دختری آشنا شدم،


من یک دانشجو هستم که ترم سوم دانشگاه را می گذرانم. تقریبا 8 ماه پیش با دختری آشنا شدم،




    من یک دانشجو هستم که ترم سوم دانشگاه را می گذرانم. تقریبا 8 ماه پیش با دختری آشنا شدم، در طول این مدت به هم علاقه مند شدیم و قصد ازدواج داریم اما موانعی در سر راه است از جمله نداشتن شغل برای من و سطح دید خانوادگی من که ازدواج در سنین پایین را برای پسر مناسب نمی دانند و اگر من در این سن حرف ازدواج را پیش بیاورم از چشم همه افراد خانواده می افتم و تا آخر عمر منت و ... (من 20 سالمه) و مشکلات مالی و ... با این شرایط من و این دختر تصمیم گرفتیم حداقل تا 2 سال دیگر که دوره کاردانی را تمام کنیم و من یک کار پیدا کنم استقامت کنیم ... (این رضایت 2 طرفه است.) این مطلب رو بگم که ما هر دو از خانواده های مذهبی هستیم و من چه در دانشگاه و چه در بیرون آن با این دختر صحبت مستقیم ندارم. صحبت کردن مستقیم بین ما فقط زمان هایی است که به جزوه نیاز داریم یا سؤال درسی آن هم در فاصله زمانی بسیار کم (کمتر از 2-3 دقیقه) اما پشت تلفن با هم صحبت می کنیم. (من مقلد آیت الله خامنه ای هستم.) آیا ما می توانیم برای اینکه در این 2 سال که برنامه است برای ازدواج استقامت کنیم عقد موقت انجام دهیم؟ (بدون اجازه پدر دختر - با ذکر این مطلب که دختر باکره است؟) فقط برای صحبت با تلفن و یا نگاه کردن بدون گناه انجام دادن ... ؟

پاسخ :


آیا می شود کسی که غسل به گردنش است وارد مسجد جمکران شود؟ یعنی در آن محدوده خاصی برای

1:



اعلمیت مورد نظر در رهبری نظام اسلامی با اعلمیت مورد نظر در انتخاب مرجع تقلید چه فرقی



شراب در اسلام حرام است و مضر برای بدن. اما چگونه است که امروزه برخی بیماری های خاص را
پرسش:من یک دانشجو هستم که ترم سوم دانشگاه را می گذرانم.


صیغه یا متعه حلال است یا حرام؟ اگر حلال است شرایط آن چیست و برای چه کسانی است؟ (مجرد
تقریبا 8 ماه پیش با دختری آشنا شدم، در طول این مدت به هم علاقه مند شدیم و قصد ازدواج داریم اما موانعی در سر راه هست از جمله نداشتن شغل برای من و سطح دید خانوادگی من که ازدواج در سنین پایین را برای پسر مناسب نمی دانند و اگر من در این سن حرف ازدواج را پیش بیاورم از چشم همه افراد خانواده می افتم و تا آخر عمر منت و ...


آیا برای صیغه کردن دختر باکره احتیاج به اذن پدر است؟ ‌برای غیر آن چطور؟ آیا برای خواندن
(من 20 سالمه) و مشکلات مالی و ...


اگر یک کودکی در یک منطقه دور افتاده از گرسنگی تلف شد ظاهر قضیه این است که در آن منطقه
با این شرایط من و این دختر تصمیم گرفتیم حداقل تا 2 سال دیگر که دوره کاردانی را تمام کنیم و من یک کار پیدا کنم استقامت کنیم ...


آیا می شود کسی که غسل به گردنش است وارد مسجد جمکران شود؟ یعنی در آن محدوده خاصی برای
(این رضایت 2 طرفه هست.) این مطلب رو بگم که ما هر دو از خانواده های مذهبی هستیم و من چه در دانشگاه و چه در بیرون اون با این دختر صحبت مستقیم ندارم.


مبدأ و نقطه آغازین جنبش در زمینه علم حقوق اسلامی چیست؟! چگونه است؟! این علم حقوق را چگونه
صحبت کردن مستقیم بین ما فقط وقت هایی هست که به جزوه نیاز داریم یا سؤال درسی اون هم در فاصله وقتی بسیار کم (کمتر از 2-3 دقیقه) اما پشت تلفن با هم صحبت می کنیم.

(من مقلد آیت الله خامنه ای هستم.) آیا ما می توانیم برای اینکه در این 2 سال که برنامه هست برای ازدواج استقامت کنیم عقد موقت اجرا کنیم؟ (بدون اجازه پدر دختر - با ذکر این مطلب که دختر باکره هست؟) فقط برای صحبت با تلفن و یا نگاه کردن بدون گناه انجام دادن ...

؟
پاسخ: آیا در ازدواج با دختر باکره, اجازه پدر یا جد پدری شرط هست هر چند ارتباطی بر برنامه نشودو اگر بدون اجازه عقد بخوانند, عقدشان چه حکمی دارد؟
آیات عظام امام خمینى و آیت الله سیستانى و آیت الله نوری و أیت الله تبریزى: می فرمایند:آری, باید با اجازه پدر یا جد پدرى دختر باشد و بدون اجازه او عقد باطل هست.آیت‏الله سیستانى، منهاج الصالحین، ج 2، النکاح، م 70؛ امام، هستفتاءات، ج 3، اولیاء العقد، س4 و 27؛ دفتر: آیت الله نوری.

آیت الله تبریزی, هستفتائات ص 1547 و 1512 و 1556.
آیات عظام خامنه‏اى، صافى, مکارم و وحید: بنابر احتیاط واجب، باید با اجازه او باشد و اگر بدون اجازه عقد بخوانند بنابر احتیاط واجب عقد باطل هست.آیت‏الله خامنه‏اى، هستفتاء، س 798 ؛ آیت‏الله فاضل، جامع‏المسائل، ج 1، س 1438؛ آیت‏الله مکارم، تعلیقات على العروه، اولیاء العقد، م 2، آیت‏الله وحید، منهاج الصالحین، ج 3، م 1237؛ دفتر آیت‏الله صافى.
آیات عظام بهجت و فاضل لنکرانی: از نظر تکلیفی احتیاط واجب اون هست که با اجازه پدر یا جد پدری باشد, ولی اگر بدون اجازه عقد بخوانند, عقد باطل نیست.

آیت‏الله بهجت، توضیح‏المسائل، م 1891؛ آیت‏الله فاضل، جامع‏المسائل، ج 1، س 1438.

د - رابطه دوستی بین دختر و پسر:
این نوع رابطه از نظر اسلام حرام هست و قراون از دوستی بین دختر و پسر و اینگونه روابط نهی کرده هست زیرا عفت عمومی جامعه با اینگونه روابط آسیب جدی می بیند پایه های ازدواج و خانواده سست می شود و صدها مفسده اخلاقی برای دختر و پسر و جامعه دارد.

بدون تردید اگر ائمه(ع) از حضور زنان در جامعه نهی کرده اند اینطور نیست که این نهی کلی و مطلق باشد بلکه سیره عملی اونها به این امر مطلق تخصیص می زند و نشان می دهد که منظور ائمه این نیست که زنان مطلقا نباید در امور اجتماعی مشارکت داشته باشند بلکه منظور اونها این هست که زنان اولا، بدون دلیل موجه نباید در میان مردان و مقابل چشم اونها برنامه گیرند.

ثانیا، در صورت لزوم باید حضورشان در حد نیاز و ضرورت باشد و زائد بر اون به صلاح زنان و جامعه نیست چه این که مفسده های زیادی می تواند داشته باشد.
در ادامه فرمودنی هست: نیازهاى عاطفى و غرایز دیگر در ایام جوانى، آدمى را به سوى «دوست داشتن و عشق ورزیدن» سوق مى‏دهد که البته این یک امر طبیعى و غریزى هست و کمتر مى‏توان راهى براى گریز از اون پیدا کرد.
اونچه در این مقوله اهمیت دارد، کنترل عقلایى بر احساسات و پرهیز از مخاطراتى هست که ممکن هست فرد را به گرفتارى‏هاى مختلف روحى و جسمى دچار سازد.
«دوست داشتن و عشق ورزیدن» اگر از مسیر معین، مشخص و صحیح هستیفا نشود، ممکن هست عوارض نامطلوبى را براى انسان ایجاد کند.
شما خوب مى‏دانید جاذبه بین دو جنس مخالف (زن و مرد) بسیار فراوان هست؛ مخصوصا در سنین جوانى، که این جاذبه و حساسیت در اوج خود مى‏باشد، در نتیجه هر چند جوان بخواهد رعایت مسایل شرعى و عرفى را در دوستى با جنس مخالف بنماید، اما تمایلات نفسى و وسوسه‏هاى شیطانى قوى‏تر از اونند که انسان گرفتار خطرهاى بزرگ نشود.

به همین جهت عقل اقتضا مى‏کند انسان خود را در معرض خطرى که بسیارى از خوش باوران را گرفتار کرده برنامه ندهد.

روشن هست که هر فرد خود بهتر مى‏تواند تشخیص دهد که کجا از مرز فراتر رفته هست.بل الانسان على نفسه بصیره ؛ آدمى بر نفس خود آگاه و بیناست، (قیامت ، آیه 14).
قراون در دو جا یعنی یکی در سوره مائده آیه 5 و دیگری در سوره نساء آیه 25 زنان و مردان را از داشتن روابط دوستانه با جنس مخالف بر حذر داشته هست و اون را مورد مذمت برنامه داده هست.

آیه 25 سوره نساء به مردان می گوید با دخترانی که روابط دوستی مخفیانه ای با دیگران داشته اند ازدواج نکنید...

«فانکحوهن باذن اهلهن و اتوهن اجورهن بالمعروف محصنات غیر مسافحات و لا متخذات اخدان» یعنی اونان را با اجازه خانواده هایشان به همسری خود در آورید و مهرشان را به طور پسندیده به اونان بدهید پاکدامن باشند و زناکار و دوست گیران پنهانی نباشند.
در آیه 5 سوره مائده نیز به مردان خطاب می کند و می فرماید شما با زنان پاکدامن مسلمان ازدواج کنید و خود نیز پاکدامن باشید نه زناکار و نه اونکه زنان را در پنهانی دوست خود بگیرید «...

ولا متخذی اخدان ...»
رابطه دختر و پسر اگر به معنای داشتن ارتباط عاطفی و دوستانه باشد که از دیدن و صحبت کردن یکدیگر شاد شوند و لذت ببرند, قطعا یکی از محرمات هست اما اگر به صورت یک ارتباط عادی باشد, مانند اینکه در یک موضوع علمی یا شغلی با یکدیگر فرمودگو نمايند, در صورتی که خطر تبدیل شدن به رابطه دوستانه, که در نوع اول توضیح دادیم, در اون وجود نداشته باشد, به جهت اینکه مقدمه معصیت می شود, اشکال دارد.

در روایات آمده هست, با نامحرم بیش از پنج کلمه ضروری صحبت نکن و نیز هرگز با او درجای خلوتی برنامه نگیرید؛ زیرا گرچه نفس این کار شاید اشکال نداشته باشد, ولی چون زمینه مبتلا شدن به معصیت را فراهم می سازد, باید از اون پرهیز کنید.
البته ما قبول داریم که ممکن هست بین دختر و پسری دوستی غیر جنسی وجود داشته باشد ولی اولا: ثابت نگهداشتن این حالت با توجه به شرائط جوانی مشکل هست و ثانیا: گاهی چنین حالتی به صورت نهفته و ناخودآگاه در انسان وجود دارد و حتی خود را به صورت یک رابطه عاطفی و معنوی نشان می دهد در حالی که مسأله غیر از این هست در هر حال ما سعی می کنیم بدبین نباشیم شما هم سعی کنید سر خود را کلاه نگذارید.


پیامدهای روابط دختر و پسر پیش از ازدواج
از دو منظر روانشناسانه و جامعه شناسانه می‏توان به این امر پرداخت.
به طور کلی روابط باز و آزاد دوجنس مخالف پیش از ازدواج، دارای آفت‏ها و آسیب‏های روانی و اجتماعی جبران ناپذیری هست.

در ذیل به چند نمونه از این آسیب‏ها اشاره می‏شود:

1.

فقدان شناخت درست و واقع بینانه: معمولا ادّعا می‏شود این گونه روابط و دوستی‏ها به انگیزه ازدواج شکل می‏گیرد، ولی با کمی دقّت فهمیده می‏شود، روح حاکم بر این گونه دوستی‏ها، عشق‏ورزی کور هست نه خردورزی.

پای خرد و عقل در میدان عاشقی لنگ هست.

امام علی علیه السلام می‏فرمایند: «حبّ الشّیء یعمی و یصمّ»، دوست داشتن چیزی انسان را کور و کر می کند.
در حالی که تصمیم‏گیری درست در مورد ازدواج با فرد خاص، تنها با تکیه بر عقلانیّت و خردورزی ممکن هست.

دوستی‏های قبل از گزینش همسر، راه عقل را مسدود و چشم واقع بین انسان را کور می‏سازد و اجازه نمی‏دهد تا یک تصمیم صحیح و پیراسته از اشتباه گرفته شود.

این نوع انتخاب‏ها که در فضایی آکنده از احساسات و عواطف انجام می‏گیرد.

به دلیل نبود شناخت عمیق و واقع‏بینانه، زندی مشترک را تلخ و آینده را تیره و تار می‏سازد.

2.

ایجاد جو بدبینی: این گونه دوستی ها نه تنها مشکلی را برای دختران و پسران حل نمی‏کند بلکه بر مشکلات اونان می‏افزاید.


این گونه دوستی‏ها و روابط اگر به ازدواج بی‏انجامد پس از مدتی از شکل‏گیری زندگی جو بدبینی و سوءظن را به دنبال خواهد داشت.
پسر به خود می‏گوید این دختر وقتی به راحتی با من پیوند و رابطه نامشروع بربرنامه نمود، پس از اعتقاد و ایمان قوی برخوردار نیست.

بنابر این از کجا معلوم پیش از ارتباط با من، با فرد دیگری طرح دوستی نریخته هست.

از کجا معلوم که در آینده با این که همسر من هست با دیگری ارتباط بربرنامه نکند؟
دختر نیز همین تصور را نسبت به پسر دارد.
بر این پايه این گونه ازدواج‏ها دارای پایه وپايه ی سست و متزلزل هست و تجربه نشان داده که سریع منجر به طلاق و جدایی می‏گردد.
بر پايه یک یافته پژوهشی در آمریکا، زوج‏هایی که پیش از ازدواج با یکدیگر زندگی می‏نمايند زندگی زناشویی اونها با مشکلات عدیده‏ای رو به رو هست و منجر به طلاق می‏شود.

به نقل ایسنا، دکتر «کاترین کوهان»، هستاد دانشگاه ایالت پنسیلوانیا فرمود: طبق آخرین تحقیقات، افرادی که پیش از ازدواج با یکدیگر رابطه داشته‏اند سپس ازدواج در حلّ مشکلات خود عاجزند، چرا که نسبت به یکدیگر بسیار بدبین هستند.

کوهان فرمود: طبیعت ارتباطات آزاد این هست که زوجین چندان انگیزه‏ای برای حل درگیری‏ها و حمایت از مهارت‏های خود ندارند.

وی اضافه کرد: به نظر می‏رسد ارتباطات این افراد زودتر از افرادی که با یکدیگر دوست نبوده‏اند، سرد و منجرّ به طلاق می‏شود.

وی در پایان فرمود: می‏توانم بگویم رابطه قبل از ازدواج به هیچ وجه سبب دوام زندگی زناشویی نمی‏شود

3.

افت تحصیلی یا رکود علمی: این گونه روابط باعث می‏شود که دو طرف تمام فکر و توجه و تمرکز خود را صرف دیدارها و ملاقات‏های حضوری و تلفنی خود بنمايند و این بزرگ‏ترین مانع برای رشد و ترقی علمی هست؛ زیرا تحصیل دانش نیازمند تمرکز نیروهای فکری وروحی هست.
دل‏مشغولی و اضطرابی که در اثر این گونه پیوندها پدید می‏آید بزرگ‏ترین سد راه تعالی علمی و تحصیلی هست؛ لذا متصدیان امور علمی مدارس و دانشگاه‏ها توصیه می‏نمايند.

حتی ایام عقد و نامزدی جوانان در بحبوحه تحصیلات نباشد تا اونان بتوانند با تمرکز بیشتر فکر، در ادامه دروس و امتحانات موفق شوند.

4.

عدم اسقبال از تشکیل کانون خانواده: این گونه روابط و دوستی‏ها معمولا به انگیزه تفنّن و سرگرمی شکل می‏گیرد و در خلال اون از خود باوری و زودباوری دختران سوء هستفاده می شود.

متاسفانه در بسیاری موارد بین عشق و هوس تمییز داده نمی‏شود.

عشق حقیقی و پاک با هوس‏های آلوده و زودگذر، تفاوت جوهری دارد.

برخی از این روابط که مبتنی بر هوسرانی و سرگرمی هست، پس از مدتی رو به سردی و افول می‏نهد.

جاذبه و دل ربایی‏ها مربوط به روزها و ماه‏های اول دوستی هست.

ولی دیری نمی‏پاید که این روابط عادی شده و به جدایی می کشد.

حس تنوع طلبی انسان از یک طرف و فقدان عامل بازدارنده از طرف دیگر باعث می‏شود برخی سراغ ازدواج و تشکیل خانواده نروند جامعه‏ای که از تشکیل کانون خانواده هستقبال نکند هیچ‏گونه ضمانتی برای رشد و شکوفایی فضایل انسانی در اون وجود ندارد.

عمده خوبی‏ها و کمالات والای انسانی در پرتو تشکیل خانواده‏ای سالم، به فعلیت می‏رسد.

5.

اضطراب، تشویش و احساس نگرانی:در دوستی‏های موجود بین دختران و پسران، از اونجا که مقاومتی بسیار قوی از طرف پدر یا مادر یا جامعه برای ممانعت از برقراری این دوستی‏ها وجود دارد، این گونه دوستی‏ها با مخاطرات روانی گوناگونی از جمله اضطراب و تشویش همراه هست.
وجود افکار دیگری چون احساس گناه، نگرانی از تهدیداتی که توسط پسر برای فاش کردن روابطش با دختر صورت می‏گیرد، یک تعارض درونی و اضطراب مستمر را به دنبال خود دارد.
بنابر این وجود چنین دلهره‏ها و اضطراب‏هایی که گاهی لطمه‏های جبران ناپذیری بر جسم و روان انسان دارد، از جمله آسیب‏های این گونه روابط هست.

6.

محرومیت از ازدواج پاک: هر انسانی در سرشت و نهاد خویش به دنبال پاکی‏ها و نجابت هست.

دخترانی که در پی این روابط آلوده هستند در حقیقت پشت پا به سرنوشت خود زده‏اند و این امر باعث می‏شود که اون‏ها به جرم آلودگی به این روابط شرایط ازدواج پاک را از دست بدهند.

البته این گونه روابط ناسالم حتی در ازدواج پسران نیز تاخیر ایجاد شود و دختران بیش از پسران در معرض این آسیب برنامه دارند.

در پایان به چند پرسش پايه ی اشاره می‏شود:
1.

به نظر شما یک رابطه و پیوند مطلوب چه ویژگی‏هایی دارد؟
2.

آیا روابطی که بر پایه هوسرانی‏ها و سرگرمی‏های زودگذر هست، می‏تواند روابطی پایا و پویا باشد؟
3.

آیا هر انسانی با هر صفت و ویژگی شایسته ارتباط و دوستی هست؟
4.

آیا پسندیده نیست که انسان سرمایه عشق و محبت خود را برای زندگی آینده خویش پس انداز کند.

البته از نظر شرعی و اخلاقی تا هنگامی که به این صورت تنها حرف های معمولی می زنید، نمی توانیم بگوییم که این رابطه حرام هست و یا گناه دارد، یعنی مشکل شرعی ندارد، ولی می تواند آسیب های تربیتی و روانی مهمی در پی داشته باشد.

وقتی دو نفر مدت زیادی با هم صحبت می نمايند و رابطه دارند، کم کم به هم علاقه مند می شوند و این علاقه به صورت دلبستگی و وابستگی در می آید، سپس اینکه این حالت به وجود آمد، دیگر قضاوت هایی که در مورد هم دارند تحت تاثیر علاقه برنامه می گیرد و نمی توانند کاملا آزاد و فارق در مورد هم فکر نمايند و یکدیگر را به صورت عقلانی و منطقی مورد ارزیابی برنامه دهند و چه بسا عیب های هم را نمی بیننند و وارد راهی می شوند که به احتمال قوی پایان خوبی ندارد.
در خصوص ارتباط با جنس مخالف جهت ازدواج چند نکته را یادآور می شود: باید طرفین قبل از ازدواج از یکدیگر شناخت داشته باشند, اما این شناخت باید از راه مناسب و قابل اعتماد بدست آید.

بی تردید صحبت مستقیم و تنهایی طرفین راه صحیح و مناسب برای تحصیل شناخت نیست.
از این گذشته ممکن هست خانواده با این ازدواج موافق نباشند، و اونها نتوانند ازدواج خود را سامان بدهند، در نتیجه مجبور باشند از هم جدا شوند و بدین وسیله دچار آسیب شدید عاطفی و روانی گردند.
تجربه نشان داده هست که این روش، معلومات و اطلاعات صحیح، کامل و بجایی را به دست نمی دهد، لذا این شیوه کمتر راه گشا بوده و در برخی از موارد به واسطه تحت تأثیر برنامه گرفتن حقیقت و غلبه احساسات و عواطف بر واقعیت طلبی، موجب زیان هایی شده هست .

از این روی در حالی که شناخت طرفین را قبل از ازدواج لازم و ضروری می دانیم چند نکته را در این مورد متذکر می گردد: شناخت قابل اعتماد و صحیح اونگاه به دست می آید که :
الف - از راه صحیح و به دور از انگیزه های دیگر, همانند انگیزه های عاطفی و احساسی باشد.
ب - منابعی که جهت کسب آگاهی به اونها مراجعه می شود باید صداقت اونها قبلا تأیید شده باشد.

حداقل این هست که اونها ذی نفع نباشند.
ج - نوع شناخت و اطلاعات لازم و ضروری که مورد نظر هست و زندگی بر پایه اونها بنا می شود باید قبلا زمینه یابی گردد.

باید از اموری کسب آگاهی نمود که در آینده برای زندگی شما ضروری هست و جهل و ناآگاهی از اونها موجب سردرگمی و یا شکست زندگی می شود.

ولی شناخت های غیرضروری به کار نمی آیند.
نافرموده نمایند فرمودگو در محیطهای گردشگاهی معمولا بستر مناسبی برای غلبه عواطف و احساسات هست و در صورتی که به ازدواج نینجامد, ضربه روحی شدیدی - به ویژه نسبت به دختران - به وجود می آورد.

علاوه بر این که فرمودگو در این حد از نظر شرعی گناه محسوب می شود.

بنابراین توصیه می شود از راه های تحقیق فوق الذکر هستفاده شود تا در پرتو اون به شناختی عمیق تر دست یابید.
بى‏تردید اگر دختر و پسر قبل از آگاهى از اصالت خانوادگى، میزان اعتقاد فردى و خانوادگى و شناخت خصایص جسمى و روانى (سابقه‏هاى بیمارى خانوادگى و ...)، به سراغ شناخت خصایص شخصیتى و فردى یکدیگر بروند و در محیطى که محبت و احساس الفت موج مى‏زند، به فرمود وگو بپردازند، به احتمال زیاد به ازدواج نسنجیده منتهى مى‏شوند؛ چرا که ریسمان مودّت و عشق را نمى‏توان سپس این ارتباط و فرمود‏وگو گسست.

عشقى که با تعقّل و تفکّر بیگانه هست و ثمرى جز سردرگمى ندارد: بنابراین باید ویژگى‏هاى فرمود‏وگوى شناختى را به خوبى بازشناخته، بر پايه اون اقدام نمايند.
فرمود وگوى شناختى، صحبتى هست که به منظور شناخت دختر و پسر از یکدیگر صورت مى‏گیرد، تا بر پايه شناخت و آگاهى به دست آمده، در مورد بنا کردن یا بنا نکردن زندگى مشترک، تصمیم گرفته شود.

این صحبت‏ها با رعایت شرایط زیر مى‏تواند به هدف خود دست یابد؛ وگرنه در صورت تخلّف، نه تنها هدف خود را تأمین نمى کند؛ بلکه رهزن دختر و پسر نیز خواهد شد.
به منظور دست‏یابى به اهداف این نوع فرمود و گوها رعایت نکات زیر بایسته هست:
1.

سعى شود در این فرمود وگو جز پیام شناختى، پیام دیگرى (همانند پیام‏هاى احساسى و عاطفى) مبادله نشود.
2.

محور فرمود وگوها با طرح سؤالات از پیش تدارک شده، تعیین گردد تا موجب انحراف صحبت‏ها از موضوع مورد نظر نشود.

لذا باید تلاش شود تا فرمود وگوها از محورهاى تعیین شده تخطّى نمى‏کند.
3.

موضوع و منظورتان از فرمود وگو را به صورت کلى قبل از جلسه، به اطلاع طرف مقابل برسانید تا با آمادگى قبلى در جلسه حاضر شود و با حالتى غیرمنتظره مواجه نشود.
4.

مدت فرمود و گوها کوتاه باشد.
5.

برخى فرموده‏ها یادداشت شده و محور تفکّر بعدى و تصمیم گیرى برنامه گیرد.
6.

لازم هست این فرمود وگو با حضور فرد یا افراد دیگرى - که نقش ناظر بر محتوا را داشته و نکات مبهم و مجهول را گوشزد مى‏کند - یا حداقل تحت اشراف و اطلاع اونان انجام گیرد (ترجیحاً یک تن از طرف دختر و یک تن از طرف پسر).
7.

محور شناخت از یکدیگر، همانا شناخت از امور پايه ى و مؤثر در تصمیم‏گیرى باشد؛ همانند: آگاهى از میزان سواد و سطح اطلاعات یکدیگر، اطلاع از نو ع نگرش همدیگر، شناخت از میزان پایبندى به ارزش‏هاى پذیرفته شده و نوع ارزش‏هاى مورد قبول یکدیگر ...

.
8.

از تعریف و تمجید مکرر یکدیگر - که روحیه پرسشگرى و دقت نظر را از بین مى‏برد - اجتناب شود.
9.

لازم هست از پاسخ‏هاى کلى و شناخت‏هاى اجمالى و ابهام آلود پرهیز گردد تا هر چه شفاف‏تر، مجهولات به آگاهى و شناخت تبدیل شود.
چند توصیه:
1- به ازدواج بیاندیشید
2- رضایت والدینتان را فراهم نمایید
3- از افراد واسطه برای تحصیل رضایت والدین کمک بگیرید
4- همیشه به انها احترام بگذارید
معیارهای همسر مناسب را در فرد مورد نظر احرا بعد به هم قول بدهید و هم پیمان شوید

اما معیارهایی که در انتخاب همسر باید در نظر گرفته شود دو نوع هست .
الف .

اونهایی که رکن و پايه اند و برای یک زندگی سعادتمندانه حتما لازم اند.
ب .

اونهایی که شرط کمال هستند و برای بهتر و کاملتر شدن زندگی اند و بیشتر به سلیقه و موقعیت افراد بستگی دارد.
ملاک های دسته اول عبارتند از:
1.

تدین و دین دار بودن فرد.

زیرا انسانی که دین ندارد هیچ ندارد انسان بی دین در حقیقت مرده ی متحرک هست و کسی که پای بند به دین (که اصلی ترین مسأله زندگی هست) نباشد هیچ تضمینی وجود ندارد که پای بند به رعایت حقوق همسر و زندگی مشترک باشد.

انسان دیندار هرگز نمی تواند با همسر بی دین کنار بیاید و با هم زندگی سعادتمندانه ای داشته باشند.


2.

اخلاق نیک داشتن که منظور داشتن صفات و ایجاد و خوهای پسندیده در نظر عقل و شرع هست .

در واقع اخلاق و دین دو ملاک و معیار اصل در ازدواج و انتخاب همسر هست .


اگر بخواهیم نمونه هایی از اخلاق خوب و بد را اشاره کنیم می توان موارد زیر را ذکر کرد.
الف .

خوش زبانی و بدزبانی زبان ترجمان و بیانگر احوال درون هست و زبان دریچه ای هست از محتویات درون فرد, زبان انسان آینده ی دل اوست
ب .

بزرگواری و حسادت
ج .

خوش خلقی و کج خلقی
د.

حق پذیری و لجاجت
3.

شرافت و اصالت خانوادگی که منظور نجابت و پاکی خانواده هست زیرا ازدواج دختر و پسر تنها پیوند و ترکیب دو فرد نیست بلکه پیوند دو خانواده هست و نمی توان فرمود من می خواهم با خود این فرد ازدواج کنم و کاری به خانواده و فامیلش ندارم .

زیرا این فرد شاخه ای هست از این خانواده و از ریشه های همان درخت خانواده تغذیه کرده هست و صفات اخلاقی , روحی عقل و جسمی اون خانواده را از راه وراثت و محیط و عادات به این فرد منتقل کرده هست .
4.

عقل ; در واقع همان نور افکنی هست که جاده زندگی را روشن می کند و باید زن و شوهر برای اداره ی زندگی و تربیت فرزندان از نیروی عقل و فهم مجهز برخوردار باشند و رشد عقلی کافی پیدا کرده باشند همان طور که ائمه اطهار ما را از ازدواج با افراد احمق و کم عقل نهی فرموده اند.
5.

تناسب , همتایی و کفو همدیگر بودن که از حساس ترین نکاتی هست که باید در انتخاب همسر مورد توجه برنامه گیرد همتایی و تناسب از نظر و جنبه های مختلف مثل:
الف .

میزان پای بندی به دستورات شرع
ب .

همتایی و هماهنگی فرهنگی و فکری
ج .

همتایی اخلاقی و پای بندی به آداب اخلاقی
د.

کفو همدیگر بودن از نظر تحصیلات علمی
ه.

تناسب در زیبایی
و.

تناسب سنی
ز.

تناسب مالی و سطح اقتصادی و...
به هر مقدار این مناسبات نزدیکتر باشد، توافق ها بیشتر و ناسازگاری ها کمتر خواهد بود.

هر چند برخی از موارد یاد شده رکن پايه ی نیستند و بدون اونها نیز زندگی قابل قبول ممکن هست.
برای اینکه بتوانید به یک تصمیم صحیح و عاقلانه ای برسید بهتر هست با افراد مورد اعتماد خویش، والدین، یا اقوام نزدیک دلسوز و عاقل و دارای تجربه مشورت کرده و با دقت کافی تصمیم مناسبی اتخاذ فرمایید.
در پایان توصیه می شود جهت آگاهی از روشهای تحقیق و کسب اطلاعات بیشتر و دقیق تر و تصمیم گیری واقع بینانه تر برای مهمترین تصمیم دوران زندگی و نقطه عطف عمر خود بهتر هست
- در این زمینه بیشتر تفکر کنید ولی سخت گیری نکنید.
- با خانواده محترمتان به فرمودگو و مشورت بپردازید و به توصیه های دلسوزانه اونها ترتیب اثر دهید.
- از نظرات مشورتی افراد با تجربه هستفاده نمایند.
- اجازه بدهید که مراحل خواستگاری طی شود و در طی این مراحل به نقاط مثبت و منفی ایشان امتیاز بدهید.

در صورتی که امتیازات مثبت ایشان نسبت به موارد منفی بیشتر باشد, ایشان صلاحیت همسری با شما را دارا می باشد.
- کتاب های معرفی شده را نیز مطالعه فرمایید:
1.

جوانان و انتخاب همسر، علی اکبر مظاهری، انتشارات پارسایان
2.

انتخاب همسر، آیت الله ابراهیم امینی، ساوقت تبلیغات اسلامی

برگرفته از پرسمان

پرسمان در تاریخ 22 اسفند ماه سال 1389 در ساعت 08:37 ب.ظ به این سوال جواب داده هست.

2:



دوست گرامی صیغه مرحمیت .اسلام هم دین عقلانیت هست ربطی هم به مقلد نداردمن مقلدم حضرت امام خمینی ایشان قرایت صیغه توسط طرفین حتی ب زبان فارسی صحیح دانسته ولی باز نفس عمل از صیغه مهم هست اگر صیغه به منوط صحبت قرایت شود اما نفس عملتان خلاف ان باشد وعدم رضایت زوجه دال بر نغس عمل غیر به فرض اینکه صیغه به قصد صحبت بوده اما روابطه ای جنسی صورت پذیرد مسلما این رابطه حکم رابطه نامشروع را داشته حال میخواهد مقلد حضرت امام خمینی باشد یا ولایت فقه امام خامنه ای فرقی ندارد مشکل شما با قرایت صیغه مرحمیت توسط خودتلن نیز بلاشکال بوده درصورت موافقت زرجه بر این خواسته

jamshid در تاریخ 25 خرداد ماه سال 1395 در ساعت 06:48 ب.ظ به این سوال جواب داده هست.


94 out of 100 based on 44 user ratings 1144 reviews